#002: afscheid
26/05/2017
Bestemming: IJsland
15/06/2017
Laat alles zien

#003: routine en avontuur

Avontuur

De grote reis is begonnen. Ons avontuur startte een paar dagen geleden. We zijn in IJsland. Met 2 backpacks en 2 dagtassen. That’s it. Avontuur; een spannende, onverwachte gebeurtenis. Wat dat betreft: zo onverwacht is het allemaal niet. We weten immers al maanden van dit plan. Ons plan, dat we met de wereld besloten te delen. Desondanks nam de spanning de laatste dagen voordat we weggingen nogal toe. Hebben we alles wel geregeld? Zijn we niet iets vergeten aan te schaffen? Wat moet echt nog gebeuren voordat we weggaan? Mensen zeiden tegen ons: als jullie maar in de trein zitten naar Schiphol, als jullie maar in de lucht zitten, dan is alle spanning wel verdwenen. ‘ Ja, ja.’ Maar inderdaad: we stijgen op en de spanning glijdt van ons af. Daar gaan we. Klaar voor het grote avontuur.

Daar gaan we. Klaar voor het grote avontuur.

Routine

Uit een bepaalde routine stappen is altijd lastig. Routine is veilig, bekend en goed. Maar iedereen heeft er weleens last van. Routinematig dingen doen. Gewoon op de automatische piloot, soms heb je daardoor oogkleppen op. Vooral de dagelijkse dingen, die hoeven toch niet te zorgen voor het avontuur dat we nodig hebben? Avontuur beleven we meestal buiten onze dagelijkse bezigheden. Als er vandaag niets bijzonders gebeurt, dan komt dat avontuur morgen wel weer. Avontuur plannen we soms zelf. Maar dan is aan het avontuur niets onverwachts meer aan en is de kans aanwezig dat het eindigt in een teleurstelling. Of het maakt de trip iets minder bijzonder, want er werd meer van verwacht. Maar het avontuur over je heen laten komen, het onverwachte omarmen en de spanning voelen, is toch eigenlijk veel mooier?

Aan een ding hebben we gelukkig nooit getwijfeld: onze wereldreis en alles thuis achterlaten. Op naar het onbekende.

Een routine doorbreken is dus lastig. Weg van het veilige en het bekende. We moeten dan schakelen en dat is soms lastig. Wij hebben makkelijk praten, hoor: wij ‘doen het zomaar even’. Maar niets is minder waar. Ook wij zitten vol gedachten welke keuzes goed zijn, wat we beter over kunnen slaan of wat juist niet. En wat vindt het thuisfront van die bestemming? We kunnen met geen van bovenstaande rekening houden. We willen/moeten gewoon gaan. Aan een ding hebben we gelukkig nooit getwijfeld: onze wereldreis en alles thuis achterlaten. Op naar het onbekende.

Het avontuur over je heen laten komen, het onverwachte omarmen en de spanning voelen.

Routine is ook zeker goed. Routine zorgt voor rust en ritme. Maar vraag je dan wel af of je blij wordt van die routine, of dat je misschien iets meer avontuur nodig hebt om die routine weer spannend te maken. Weer nieuw leven in te blazen.

Waterval

We bezochten watervallen. Groot, klein, breed. Een waterval laat – hoe verrassend – water vallen. Vanaf (vulkanisch) gebergte smelt het water dalen en/of valleien in. Indrukwekkend om zelf daar te zijn. Wat zijn we dan eigenlijk klein, zeg. Maar goed, zo’n waterval is ook gewoon routine. Het water valt, en valt, en valt. Dag in en dag uit. Het bevriest ’s winters hier en komt ‘tot leven’ in het (late) voorjaar. Voor ons, als toerist, als reiziger, is het nieuw. Zo’n waterval is dan echt een avontuur. Zou dan alles wat nieuw is een avontuur zijn? Het is immers iets onverwachts, iets onbekends. Maar worden alle avonturen op den duur dan routine? Zwakt spanning af? Of, wakkert zo’n moment van avontuur juist spanning aan en worden we hongerig naar meer? We komen er vanzelf achter welk soort avontuur wij zoeken en op welke plekken ter wereld wij gelukkig zijn. En daarbij; dan zullen jullie het ook snel genoeg weten.

Nieuw

We twijfelen totaal niet wat de reis ons qua avontuur en routine allemaal gaat brengen. Sinds de spanning onderweg van ons af viel. Tig overweldigende landschappen, culturen en mensen zullen ons pad nog kruisen. Alles is voor ons nieuw en veel dingen blijven nieuw. Maar bovenstaande vragen zijn interessant die hopelijk nog lang niet beantwoord worden. Of, in ieder geval, niet bevestigd worden. Tegen die tijd zal ik zeker met een nieuw blog komen over het juiste (of onverwachte) antwoord.

Reizen wordt vanzelf ook routine. Een vaardigheid die door veel oefenen verkregen wordt. Hopelijk kunnen we dat routinematig avontuur noemen. En laat dat dan een routine zijn die niet verveelt. Die honger aanwakkert voor meer.

Volg jij ons al op onze ontdekkingstocht over de wereld en door het leven? Dat kan via Facebook, Instagram en Reistaal.nl. En reis, ontdek en leef met ons mee.

10 Comments

  1. Hettie Perik schreef:

    Mooi geschreven Manon en Jeroen, blijf jullie zeker volgen….hoop dat jullie heel veel mooie dingen zien en er zullen ook vast wel “lelijke” dingen voorbij komen op jullie reis…succes

  2. Jolanda van den Belt schreef:

    Wat kunnen jullie dit fantastisch onder woorden brengen.
    Geniet van alles om jullie heen. Wij genieten mee met jullie verhalen!

  3. Mamsie schreef:

    Wat een goed verhaal maak je er weer van. En dit is nog maar het begin van jullie grote avontuur. Dat belooft nog wat! Kan bijna niet wachten op een volgend verhaal. Zo ver weg en toch zo dichtbij.

  4. Annemiek schreef:

    Mooi geschreven weer en heel leuk om te lezen! Geniet ervan!

  5. Margje Boertje schreef:

    Das al ver van huis zeg
    Geen kriebels in de buik en het woord “help ik wil naar huis”?

    Waar je hart is ,is je thuis dat is niet plaatsgebonden

    Geniet van elkaar
    Geniet van al het schoon in de natuur en nieuwe ontmoetingen

    En toch zeg ik altijd goed uutkiekn

    • Manon schreef:

      Dank voor je bericht! We zijn nog lang niet klaar om naar huis te gaan, er is nog zoveel te ontdekken.

      Gaat allemaal goedkomen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *