Bestemming: IJsland
15/06/2017
#005: energie
29/06/2017
Laat alles zien

#004: richtingen

Inspanningen en moed zijn niet genoeg zonder doel of richting
– John F. Kennedy

Als je een doel voor ogen hebt, worden inspanningen en moed beloond. Het maakt niet uit wat het doel is, of wat die richting is. Richting is… Een kant opgaan. De afstand niet hoeven weten, maar gewoon gaan. En als je je daarbij inspant, als je de moed hebt om ‘gewoon’ te gaan, dan creëer je zelf een doel en een richting. Welke kant je ook opgaat.

New York

Een heel overzichtelijke stad. Op papier. Manhattan is verdeeld in ‘Streets’ en ‘Avenues’ en alle blokken – enkele straten uitgezonderd – zijn perfect rechthoekig/vierkant. Waarom zouden er zoveel parken in New York zijn die ‘Square’ in hun naam hebben? Wij bezochten Madison Square Park, Washington Square Park en Tompkins Square Park. Stuk voor stuk parken in een andere richting, met een andere sfeer. De één met een fonteintje, de ander met een publiekelijk terras en gratis Wi-Fi. En uiteraard overal een ander uitzicht op de stad. Maar als je eenmaal midden in New York loopt, verdwaal je moeiteloos in de menigte.

Ik las ergens dat New Yorkers veel te druk zijn met het leven van hun eigen (stads)leven. Maar is dat niet een goed ding? Zou iedereen dat niet moeten doen? Interesse en empathie voor alles buiten je eigen comfortzone is belangrijk, het maakt je een goed en oprecht mens. Maar het hebben van een eigen wereld is ook erg belangrijk. Wat hebben wij een voorrecht om die verschillende werelden waarin iedereen in hun eigen wereld leeft te proeven, te ervaren en op te nemen zodat we straks – zeer tevreden – ons leven kunnen leven in onze eigen wereld. Hoe en waar dan ook.

Een heel overzichtelijke stad. Op papier.

Sommige mensen lopen gehaast in een specifieke richting. Anderen nemen de tijd om het moment in zichzelf op te nemen. Interessant om te zien dat iedereen z’n eigen leven leeft en een doel achterna streeft. Het is leuk die doelen van al die mensen zelf te fantaseren. Waar werken ze en waar komen ze ’s avonds thuis? Eten ze een hapje in de stad, ontmoeten ze vrienden in een bar of moeten ze een vliegtuig halen? Op het kruispunt van Madison Square Garden/Pennsylvania Station is het een mierennest. Mensen krioelen door elkaar en verdwijnen net zo snel als ze verschijnen. Op naar hun thuis, hun liefde, hun werk of hun toekomst.

Doen ze morgen weer hetzelfde? Of loopt iedereen dan een andere richting op? Het begint waarschijnlijk in tegenovergestelde richting.

Richting

Uit de richting

Regelmatig hebben we het samen over onze plannen. Onze plannen op wereldreis, onze plannen in de toekomst. Niet om alles al (ver) vooruit te regelen, maar om even de bevestiging van elkaar te hebben dat onze neuzen dezelfde kant op staan. Daar heb je het weer, een richting. Een richting is een soort bevestiging die soms nodig is. Een kader die niet te specificeren is. Maar toch vinden we het soms belangrijk dat we een richting op worden geduwd. Ik denk dat ik liever wordt getrokken in een bepaalde richting, althans, dat dat geprobeerd wordt. Laat me eerst maar lopen en ik zie vanzelf of dat de richting is waarbij ik me goed voel. Een uitspraak die ik in Nederland wel eens hoor, is: ‘Wauw… Die zit een eind uit de richting.’ Maar hoe kan iemand anders bepalen of dat een goede richting is of niet?

Drie keer rechts is immers ook één keer links.

Wij zijn op dit moment toevallig in de Verenigde Staten. Ver van huis, een andere richting. Het voelt voor mij niet als een ‘ eind uit de richting’. En daarbij, als we lang genoeg deze richting volhouden, komen we alsnog op het zelfde punt uit. Drie keer rechts is immers ook één keer links. Wel met een omweg en het kost iets meer tijd. Maar links- of rechtsom, we komen er wel. Ik denk dat een richting heel goed is, erg belangrijk. Daarentegen is een eindstation stukken minder inspirerend. Dan ligt de focus maar op één ding en niet op al het moois onderweg.

We komen op plekken waar niemand ons kent. Waar niemand onze naam weet. Dat is voor ons een reden om erachter te komen wie wij zelf nou eigenlijk zijn. Als dát geen stap in de goede richting is…

Volg jij ons al op onze ontdekkingstocht over de wereld en door het leven? Dat kan via Facebook, Instagram en Reistaal.nl. En reis, ontdek en leef met ons mee.

2 Comments

  1. (schoon) mamsie schreef:

    Huiverig als ik was voor het onbekende waarin jullie graag alles willen ontdekken, was mijn reden eigenlijk het loslaten en een ietsiepietsie angst en ongerustheid(want je hoort zulke rare dingen over wat er kan gebeuren) naar mijn kind en schoonkind toe. Maar ik heb nooit getwijfeld of gedacht om jullie koste wat kost over te halen om te blijven. Een dikke vinger naar iedereen die jullie plan naïef, ondoordacht, dom of in welke vorm dan ook toch een beetje negatief opvingen. Ik ben in ieder geval stikjaloers.
    En wederom heb je het weer voortreffelijk neergezet.

  2. Peter Morsink schreef:

    Wat een mooi, inspirerend verhaal. En inderdaad. De eindbestemming is mooi. Maar de weg er naartoe, daar gaat het om. Hoe je die neemt. Welke afslag. Dat maakt je leven interessant. En maakt wie je bent.
    Wederom genoten van jullie verhaal. Geniet met een hoofdletter G. Van de reis, en van elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *