Waarom we nooit meer met een Greyhound bus reizen
02/07/2017
IJsland: highlights deel 1
19/07/2017

Doubt kills more dreams than failure ever will.
– Suzy Kassem

Lange vakantie

Even niet weten wat we moeten doen, wat we moeten voelen of hoe we ons moeten gedragen. Die situatie overvalt ons nu een beetje. We zijn een ‘lange vakantie’ voorbij gevlogen en beseffen ons dat we echt op een lange reis zijn. Het verschil tussen weten dat je na een week, een maand of 3 maand weer teruggaat naar huis en je je kunt voorbereiden op het dagelijkse leven, je werk en je veilig omgeving. Uren kunt nagenieten door middel van verhalen, foto’s en ervaringen die je in korte tijd op vakantie, op reis, hebt opgedaan. Jezelf helemaal hebt opgeladen zodat je er weer tegenaan kunt, terug in je oude, veilige, heilige routine kunt vallen en je kunt doorgaan tot Kerst, Oud en Nieuw of tot volgend zomer. En beseffen dat het avontuur blijft, dat dát dagelijkse routine is en dat je soms op commando moet genieten. Want, we zijn er nu toch? We hebben nu de tijd. Geniet en laat los.

Op commando

Eerder schreef ik al over genieten op commando. Soms is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Natuurlijk genieten we met volle teugen, van elk moment. Maar soms valt genieten een beetje tegen. Omdat we even druk zijn met onze volgende bestemming. Even druk met die excursie die iets te duur uitvalt – maar 100% de uitgave waard is -, alleen die andere excursie door beperkt budget even niet mogelijk is. Elke keer weer naar een (nieuwe) plek waarvan we niet weten waar we precies terechtkomen. Tussen welke mensen en hoe gelukkig we ons er voelen. We vergeten dan even te genieten van het hier en nu. Genieten en gelukkig zijn kan niet op commando. Dat moet je voelen. Ik kan ook niet huilen, oprecht lachen of een superleuke grap vertellen waar iedereen dubbel om ligt en je kaken en buikspieren pijn gaan doen. Dat kan niet. Niet op commando. Maar liegen daarentegen, dat kunnen we wel een beetje. Ik kan namelijk een perfect blog schrijven over hoe mooi, goed en geweldig het hier is. Alleen foto’s sturen van hoe mooi de omgeving is en foto’s en verhalen van stoepen die hier zo slecht zijn dat Jeroen z’n teen eraan openhaalt lekker achterwege laten.

Genieten en gelukkig zijn kan niet op commando. Dat moet je voelen.

De mogelijkheid hebben elke dag met een bus die slechts € 0,60 kost om dagenlang te kunnen genieten aan een spierwit strand met helderblauw water. Dit is trouwens geen leugen, maar wel een werkelijkheid die iets uit z’n verband is gerukt. Je zult ons echt niet horen klagen, hoor. We zijn vreselijk bevoorrecht. Maar we genieten niet elke dag aan het strand, het zijn momentopnames. Maar tijdens die momenten zijn we zeker wel ultiem gelukkig, hebben we andere gesprekken dan wanneer we op onze privékamer in het hostel zitten of in een gemeenschappelijke ruimte een potje kaarten. Met deze voorbeelden wil ik een herkenbaar, realistisch beeld geven in plaats van alles te verheerlijken. Ook hier geldt: de bestemming is mooi, maar de weg er naar toe, dat blijft vaak onbekend, want die is niet interessant. Of toch wel…? Het vormt immers wel een beeld hoe het hier echt is, wat ons uitzicht is. Natuurlijk hopen wij ook telkens weer op een dakterras met een idyllisch uitzicht, kleurrijke huizen en alleen maar mooie mensen. Maar we zijn ook zo realistisch dat dat niet overal het geval kan zijn. We zitten ook in kleinere steegjes met standaard auto’s en standaard huizen om ons heen. Want ja, zo is het leven.

AirBnB vs. Hostel

Helaas hebben we even de pech – of noem het geluk – dat we als enige reizigers in een hostel zitten waar niemand Engels spreekt. Uiteraard ons nadeel dat we in het Spaans ook niet bepaald ver komen, maar moeilijke communicatie kost veel energie. We redden ons natuurlijk wel met handen en voeten, maar toch. Familie en vrienden van de eigenaresse zitten hier ook momenteel, wat zorgt voor het feit dat we niet echt betrokken raken. Met andere reizigers zouden we inzichten kunnen delen, andere ervaringen uiten en gesprekken hebben over ‘het (ideale) leven’. Dit blijft voor nu nog even een ideaalbeeld. Maar de reden waarom we een AirBnB in de Verenigde Staten verruilden voor een backpackershostel in Mexico is de interactie met andere mensen. Internationale gezelschappen waar we dingen van leren, de Engelse taal meer machtig maken en zelfs woordjes Spaans kunnen leren. Herkenbare aspecten van het lang op reis zijn en noem maar op. Dat komt vast in ons volgende hostel. Of volgende week hier, want we zitten hier ruim een week.

We hebben niets te verliezen.

In den beginne

Voor ons gevoel staan we nog steeds aan het begin van onze grote reis. En dat is natuurlijk ook zo, want wat is nu 6 weken op een jaar? Alle voorbereidingen vielen die paar weken geleden weg, alles is goed geregeld thuis. En opeens zaten we in het vliegtuig. Geen voorbereidingen meer mogelijk, niet eens de eerste nacht geboekt in IJsland. Heerlijk, thuis alles goed geregeld en nu gaan. We hebben niets te verliezen. Nog steeds, en daar hebben we geen moment over getwijfeld, is dat waar we voor gingen. Dat kan toch gewoon? Thuis stippelden we veel uit, we planden buiten ons werk de sociale contacten, de sportmomenten, het uitgaan en de praktische zaken die vandaag toch echt geregeld moesten. Nu kijken we wel of we op dinsdagavond zin hebben om drankjes te doen met mensen en komen allerlei dingen vanzelf wel op ons pad. En als we het verschrikkelijk naar onze zin hebben in Mexico, dan moeten we er toch niet aan denken dat de volgende vlucht diep Zuid-Amerika in al gepland zou staan? Valkuil is wel dat we helemaal niets doen. Maar ja, wie doet ons wat? Dat mogen we toch lekker zelf weten? Na de citytrips in Noord-Amerika is even bijkomen geen overbodige luxe en het kost nog minder geld ook. En ondertussen zijn we vies bruin geworden, wordt ons haar hartstikke licht en beginnen we al bijna te wennen aan die uitputtende hitte. Wat een leven.

Doel(loos)

We merken wel dat we het soms lastig vinden geen doel te hebben. Natuurlijk staan ‘harde’ doelen op papier of zitten ze in ons hoofd. Zonder doel op reis schiet niet op, vind ik. Op reis gaan is een doel op zich, maar dat heb je na de eerste vliegreis sowieso behaald. Wat verwachten we van de reis? Wanneer is onze reis geslaagd en wat willen we hiervan leren? Maar of dat nu in Nashville, Guatemala, La Paz, Chiang Mai of Ulaanbaatar gebeurt, dat zien we toch vanzelf wel. We willen ervaringen niet laten afhangen aan bepaalde landen, maar aan de ervaringen zelf. We hadden ook alles kunnen plannen, uitkijken naar hét moment dat we die 3-daagse jungletrekking doen. Maar dan zouden we juist minder genieten van vandaag. Dus dat hebben we allemaal expres niet gedaan. Maar het enge en onoverzichtelijke van onbepaalde tijd op reis is wel superspannend.

Sowieso voelt het goed iets bereikt te hebben – je bent nog lang niet uitgelezen.

We merken dat we beiden moeite hebben met ’s ochtends opstaan zonder een doel voor die dag, wat zijn we toch ook gehaaste Hollanders… Dus we zoeken een tussenweg: een doel hoeft maar te zijn dat we even naar de supermarkt gaan, het eten voor die dag voorbereiden of even afkoelen in het zwembad. Of tours bekijken, kosten afwegen en op zoek gaan naar de beste prijs, een heerlijk doel en het voelt goed. Sowieso voelt het goed iets bereikt te hebben. Ik voel een sterk gevoel na het voltooien van een nieuw blog, voor onszelf en voor jou. Dit is me de laatste anderhalve week niet gelukt, wel staan er 6 concepten klaar voor de komende weken. Dus je bent nog lang niet uitgelezen. Maar toch stom, hè. Dat ik het niet constant heb over hoe goed we het hebben en jou jaloers blijf maken met prachtige verhalen. Of is dit juist wat je wilt lezen? We reizen immers wel over de wereld, maar dóór het leven. En soms moeten we gewoon genoegen nemen met het doel ‘dagdromen’.

Voorspoed in balans

Twijfels staan geluk ook in de weg. Dat proberen we zoveel mogelijk te voorkomen. Theoretisch gezien zijn we zielsgelukkig. We zijn, na het bezoeken van één van de zeven wereldwonderen, helemaal in de zevende hemel. We voelen ons rijk dat we dit mogen en kunnen doen op dit moment en alles gaat voorspoedig met ons. We zijn gezond (een tikkie verbrand), alles gaat goed. Maar dat betekent niet dat dat altijd zo voelt. We zijn zeker gezegend. Maar het is een wisselwerking. Een wisselwerking tussen gedachten en gevoelens. Een wisselwerking van verwachtingen en uiteindelijke ervaringen. Alles komt terug bij het hebben of vinden van een juiste balans. En of we die balans vandaag, halverwege of aan het eind van onze reis vinden, doet er niet toe. Maar vinden zullen we ‘m.

Keuzes

Twijfelen over keuzes: maak ik wel de goede keuze? Ik leerde ooit in groep 3 dat een verkeerde keuze niet gemaakt kan worden. Omdat je op het moment dat je de keus maakt, je denkt dat het de goede is, anders had je ‘m niet gemaakt. Of dat nu instinctief is of bewust afgewogen. Achteraf blijkt pas of de keus echt zo goed was als verwacht. Maar zoals de quote hierboven aangeeft: twijfel doodt meer dromen dan falen ooit zou doen. We leven middenin de reis van ons leven, falen is niet mogelijk. Dromen wel, die hebben we elke nacht. En we dagdromen daarnaast ook nog een beetje. We gaan ervan uit dat alle negatieve energie tijdelijk is, een momentopname. We weten zeker dat alle positieve ervaringen blijvend zijn, voor altijd. We zullen niet terugkijken en denken: weet je nog dat ik die enorme dip had middenin de jungle van Maleisië? We zullen nagenieten en weten: die tijd op reis was te gek, en wat hebben we toch veel geleerd. Daar zullen geen twijfels over kunnen bestaan. Nieuwe plannen zullen hier ontstaan, ik was met m’n beste vriendje aan het appen, en hij zei: “Jullie zijn samen. Jullie kunnen – ook in het nu – plannen maken en nadenken over de toekomst. Samen hebben over wat jullie willen.” En dan ben je een rijk mens: terug kunnen denken en beseffen: dit plan ontstond op die ene berg in Zuid-Amerika en daar halen we de kracht uit voor de rest van ons leven, onze toekomst.

Liefs, Jeroen en Manon | Reistaal.nl | wij dagdromen gewoon even verder…

Lekker herkenbaar, vind je niet? Twijfel jij wel eens over wat je doet of hoe je je precies voelt? Laat het ons weten! Je volgt ons toch zeker al op onze ontdekkingstocht over de wereld en door het leven. Dat kan via Facebook, Instagram en Reistaal.nl. En reis, ontdek en leef met ons mee.

3 Comments

  1. Peter Morsink schreef:

    Twijfel is niet goed of slecht. Het is een emotie die je laat nadenken. Links of rechts, goed of fout. Daar wordt je sterker van. Maak je keuze en ga ervoor.
    Wederom fijn om te lezen over jullie avontuur. Kijk er altijd naar uit. Zet m op toppers.

  2. Tamara schreef:

    Een mens functioneert nou eenmaal goed met bepaalde routines.. we voelen ons wiebelig zonder vaste grond. Maar er is niets in dit alles goed of fout. Het is…
    Bij mij komt de herinnering van mijn solo vakantie. Kreta was de bestemming, 8 dagen in mijn uppie. Toen ik daar lag op het strand, en de overvliegende vliegtuigen zat te bekijken, haalde ik in gedachten de wereldkaart voor mijn ogen. Er was een gevoel van angst, “wat ben ik alleen! En ver van huis!”, maar adrenaline nam het gevoel snel over. De zogenaamde ‘rush’.. dat gevoel daar teer ik soms nu nog op, nu ik weer een leven vol routines leef. Sta er bij stil dat het leven, hopelijk, nog lang genoeg duurt. Dat jullie nog lang genoeg kunnen leven in routine en veiligheid wanneer de twijfel of het doelloze gevoel weer herrijst.
    Ik geniet van jullie avontuur.. stiekem een gevoel van jaloezie dat ik het maar bij 8 dagen heb gelaten toen. Maar wie weet.. ooit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *