Bestemming: New York
21/08/2017
#011: fotogeniek
19/09/2017
Laat alles zien

Idyllisch decor in een Argentijns restaurant in Tulum, Mexico

Hospitality is making your guests feel at home, even if you wish they were – Unknown

Kijk en vergelijk

Eén van de vele dingen die we leuk vinden tijdens onze reis is het vergelijken van zaken die anders zijn dan thuis. In dit geval gaat het om eten (en drinken, en beleving). We komen regelmatig in restaurants en verschillende soorten hotels, hostels, guesthouses, AirBnB’s en Bed & Breakfasts. En laat ik toevallig uit de hospitality-wereld komen en zelfs m’n opleiding daarop gebaseerd hebben. Tot nu toe hebben we veel kunnen vergelijken in IJsland, in Boston, New York, Nashville, Verenigde Staten en in Mexico. Daarbij moeten we natuurlijk zeggen dat we meestal eten in een iets lagere budgetklasse i.v.m. het reizen. Ik probeer weleens de instafoodie uit te hangen met foodporn-gerelateerde foto’s. Dit is me af en toe zeker gelukt, tot een klein beetje ongenoegen van Jeroen: ‘Mag ik nu gewoon gaan eten?’ In IJsland stelde ons diner meestal niet veel voor. Namelijk, een burger – erg lekker – kostte maar liefst € 20,-. Maar dan zat er wel een paar gram patat en een aantal zakjes ketchup bij.


Doritos en cola in IJsland, om het betaalbaar te houden – Een simpel, heerlijk vers, diner in Nashville met live muziek – Onze eerste diner in de VS, Texas Style (veel vets voor weinig)

Service

Er schijnen verschillende soorten service te zijn. Althans, dat lijken we te hebben gemerkt. In het algemeen wordt onder service verstaan: een werknemer doet alles binnen zijn/haar mogelijkheden voor een goede ervaring voor de gast of klant. In een restaurant word je goed bediend wanneer je betaalt voor eten, drinken en beleving. We houden van fooi in Nederland, maar een vast percentage van 10%-20% kennen we niet. Ik vind ook dat fooi moet worden verdiend. Extra service of gewoon een leuke, interessante, bijzondere of unieke beleving, daar heb ik zeker fooi voor over. Als ik m’n sloof om heb werkt het precies zo: ik verleen service aan de gast, daar heb ik veel voor over. Ik schat gasten snel in waardoor ik weet hoe hun te benaderen. Een grapje tussendoor, een beetje cross selling binnen het budget van de gast of groep, die ene fles rode wijn die iets lekkerder (en duurder) is dan de gebruikelijke huiswijn verkopen en aan het einde van de avond een tevreden gast die ooit terugkomt voor meer, want het was het waard. En ik spek de fooienpot voor mijzelf en (de complimenten aan) de koks.

ik probeer weleens de instafoodie uit te hangen

De verschillen die we merkten is dat je erg goed kunt zien voor wie het een bijbaan is en voor wie niet. Dat is natuurlijk in Nederland net zo. Horeca, gastvrijheid, zit grotendeels al in je en je moet het erg leuk vinden om het – qua tijden, hoe zwaar het is en hoeveel het verdient – te kunnen en vooral te blijven doen. Als je het niet naar je zin hebt binnen een bedrijf dan werkt dat door op de gast en is de service per definitie minder. Helaas lijkt dat laatste veel voor te komen in de Verenigde Staten. Ik denk dat het veel te maken heeft met de hoeveelheid mensen die wonen in een stad en uiteraard met vraag en aanbod. Erg veel mensen werken dan natuurlijk in de horeca (toerisme) en voor heel veel mensen is dat zichtbaar niet weggelegd. Bartenders zijn goed en erg creatief met al hun bartender skills voor de mooiste cocktail en het blijven verkopen aan ons als gast. De fooi is ook echt voor diegene die ons bediende. Maar in een restaurant ligt dat meestal iets anders. Hier lijkt het motto ‘kwantiteit voor kwaliteit’ te zijn en dat is zonde. Het is begrijpelijk dat sommige werknemers in hun eigen habitat zullen denken ‘Ja hoor, weer zo’n typische toerist die het onderste uit de kan wil halen en voor een dubbeltje op de eerste rij wil zitten’. Dat klopt grotendeels ook, alleen is alles wat zij aan ons verkopen goed voor de lokale economie en hun omzet, dus het blijft een win-win. Wij willen dan ook zoveel mogelijk grote franchises ontwijken omdat die bedrijven toch al groot genoeg zijn, die burgers overal hetzelfde smaken en het voor de ervaring niet perse hoeft. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we in deze maanden nog niet één keer bij een McDonalds of Subway hebben gezeten, hoor.


Ramen, Japanse noedelsoep in New Jersey – Interieur van een pittoresk restaurant in New Jersey – Een country saloon in Manhattan, New York

Etiquette

In Nederland kennen we een vrij strenge etiquette in de horeca. Dit hoort bij de beleving, het segment en de prijs die door gasten wordt betaald in een restaurant. Wij worden nou eenmaal graag ontzorgd. Ik leerde ook veel over de etiquette en let tot vervelends toe op hoe het er elders aan toe gaat. Het is zo erg dat het zelfs Jeroen opvalt dat ik dat doe. Zo vind ik altijd wel wat van de positie van de vorken, de kwaliteit van het poleren (opwrijven en vlekvrij maken van het bestek en serviesgoed) en de prijs-kwaliteit verhouding. Al is dat laatste een beetje subjectief, want ik weet inkoopprijzen en het kostenplaatje in het buitenland natuurlijk niet, maar toch. De etiquette zegt ook wat over de uitstraling. Het runnen van een restaurant of een hotel is ideaal om een thema aan te hangen, dit kan (in)direct met de menukaart te maken te hebben. Maar het is een fijn gevoel dat alles ‘klopt’. De aankleding, het interieur, de werkkleding, de muziek en de opmaak van de gerechten. In Mexico is het dan ook wel weer erg grappig dat een Irish Pub aangekleed wordt met Amerikaanse accenten en er Amerikaanse muziek klinkt, maar dan wel weer een Ierse mascotte heeft en ‘Clover’ heet.

zo vind ik altijd wel wat van de positie van de vorken

Goed, daarvoor zijn we natuurlijk niet op reis. Maar het heeft wel invloed op onze ervaring als reiziger, als toerist. En natuurlijk is het niet zo dat we zoveel mogelijk restaurants af moeten gaan om te bepalen welke nou het beste is, als een soort wedstrijd. Maar het zou vervelend zijn dat we in een bepaalde stad een specifiek restaurant minder vinden door de beleving die tegenvalt. Wij houden nou eenmaal van analyseren en ik kom nou eenmaal uit die wereld. Dus dit soort dingen zijn belangrijk, leuk en interessant te ontdekken.


Ons eerste ontbijt in Cancun – Typisch Mexicaans: ceviche (rauwe vis gemarineerd in limoenwater)
– heerlijke sushi in Tulum

Wat vind jij van de ervaring met buitenlands eten? Perfecte beleving of viel het ergens tegen? We willen het graag weten nu dat je net weer terug bent van vakantie. En wil je veel meer te weten komen over eten, drinken en beleving in onze bezochte landen? Je leest het binnenkort allemaal hier! Tot dan volg je ons natuurlijk via Facebook, Instagram en Reistaal.nl. En reis, ontdek en leef met ons mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *