#010: hospitality
29/08/2017
Bestemming: Nashville
25/09/2017
Laat alles zien

Kruidenierswinkel in San Cristobal de Las Casas, Mexico

The question is not what you look at, but what you see – Henry Thoreau

Eerder dacht ik dat een knalblauwe lucht perfectie was, een perfect symmetrische boom het meest ideaal en die kerk in perfecte staat en net opnieuw geschilderd de beste optie voor die ene mooie foto. Maar als ik nu kijk naar de foto’s die ik maakte en welke me bijblijven, dan is een ‘imperfecte’ foto veel interessanter. Dat zijn de foto’s waar ik niet op uitgekeken raak. Een gevel die iets afbrokkelt, de eigenwijze groei van een boom of dat intense wolkenspel hoog in de lucht als contrast. Een foto met diepte en contrasten. Een foto die jou een verhaal vertelt, waar je gewoon naar blijft kijken. Zo zijn kerken en kathedralen altijd fotogeniek. In Mexico mogen we meestal geen foto’s van binnen maken, maar het is telkens weer een overweldigend (en een tikkeltje overdadig) gezicht. Het katholieke geloof, gemixt met Mayaanse invloeden en rituelen, viert nog steeds hoogtij in Mexico. Dit zorgt voor bizarre rituelen, maar ook voor prachtig kleurrijke kerken en verhalen. De geschiedenis achter de gevels van bepaalde kerken vertelt ons namelijk heel veel. Kijk zelf maar mee:


Kerken en kathedralen zijn verschrikkelijk fotogeniek – in alle soorten en maten
Iglesia de Guadelupe, San Cristobal de Las Casas – Templo de Santo Domingo, Oaxaca – Iglesia Santa Domingo, San Cristobal de Las Casas

Dat is misschien heel anders voor jou als kijker, als lezer. Voor mij is het een gevoel dat ons bijblijft. Voor jou is het waarschijnlijk gewoon een leuke foto van een cafeetje. Maar voor mij is het de plek waar ik de beste cappuccino heb gehad. Voor jou is het gewoon een prachtig kleurrijke kerk, ons vertelt het een bizar ritueel die we daarbinnen meemaakten en zorgde voor constant kippenvel.

Daarom zie ik liever zelf dat prachtige beeld door de camera.

Zelf staan we relatief weinig op foto’s, dat is aan de ene kant zonde, want natuurlijk zijn we non-stop herinneringen aan het maken. Het later terugzien van foto’s met ons, bij een bepaalde bezienswaardigheid of in een (grote) stad zijn prachtige beelden voor onze dierbaren. Aan de andere kant, ik ben liever bezig met foto’s maken van wat ik zie, dan dat we onszelf zien in zo’n foto. En het gaat niet om het feit dat we willen ‘bewijzen’ op die plek op de wereld te zijn geweest, maar laten zien wat wij zien. Wat we ervaren en meemaken. Wanneer we zelf op de foto gaan, willen we toch ons ‘beste’ zelf naar boven halen en iemand anders de foto laten maken. We kijken dus zelf ook tijdens zo’n momentopname in de camera, in plaats van naar een imposant beeldwerk of prachtige omgeving. Daarom zie ik liever zelf dat prachtige beeld door de camera.


Een van de meest fotogenieke natuurverschijnselen: watervallen. Deze fotografeerde ik in IJsland. Inderdaad, drie keer dezelfde waterval, andere hoek.

Men zegt niet voor niets: “een foto zegt meer dan duizend woorden.” Die woorden bij eenzelfde foto hoeven niet voor iedereen dezelfde woorden te zijn. Daar is een foto te persoonlijk voor. Anders zou het ook allemaal erg saai zijn. We hebben namelijk allen onze eigen ervaring. Ons eigen verhaal. Andersom werkt het precies zo. Wanneer je een verhaal hoort of leest visualiseer je het al heel snel, dat maakt het overzichtelijk en herkenbaar. Bij iedereen is die voorstelling anders. bij de een wat realistischer, bij de ander erg letterlijk en bij weer iemand anders kan er helemaal een wereld omheen gemaakt zijn, met veel meer fantasie. Soms kun je je er helemaal geen voorstelling bij maken. Een andere keer zie je het helemaal voor je. Voor ons is dat exact wat het is: de één herkent zich in onze verhalen, onze ervaringen. De ander voelt er niet zoveel bij.

We hebben namelijk allen onze eigen ervaring. Ons eigen verhaal.

Er staan voldoende cursussen en artikelen online om jou van de juiste informatie te voorzien zodat ook jij hier rekening mee kan houden bij je volgende fotosessie(s). Op reis, van je interieur, feestjes of jezelf. Maar blijf ook daarmee dicht bij jezelf. Mijn manier van foto’s maken is veranderd vanaf het begin van onze reis. Dat kun je heel mooi zien als je onze instagramfeed bekijkt of op chronologische volgorde door onze blogs heen bladert. Wij zijn benieuwd of jij die ene of die andere bent. Want hoeveel afstand er ook zal zijn, door herkenning zijn we altijd dichtbij.

Om helemaal geen verhalen en foto’s meer te missen, volg je ons natuurlijk via onze social media kanalen: Facebook, Instagram en Reistaal.nl. En reis, ontdek en leef met ons mee.

2 Comments

  1. (schoon) mamsie schreef:

    Ironisch genoeg kon ik vanochtend een herinnering via facebook delen. Een foto metons drieën, jij, ik en Jan. Mijn eerste gedachte ging terug naar een uitspraak van Jeroen. Het vinden van een foto met Jan erop is zeldzamer dan een Rembrandt. En inderdaad, voor het nageslacht is het zóóóóóó mooi en belangrijk.

  2. Bert Alberts schreef:

    Ik heb nog wel een foto van Jan. Zeer fotogeniek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *